« آ » آتشكده . ؟ . از جوهرى . گويا همان محمد ابراهيم جوهرى فرزند ابراهيم فرزند محمد باقر هروى ، نگارندهء « طوفان بكا » ( هف ) . ذريعه 1 / 5 س 15 - 17 ؛ استورى ، تاريخ 228 ؛ برگل 2 / 109 . آتشپاره . مير محمد عباس لكهنوى شوشترى جزايرى ( د رجب 1306 ق ) فرزند على فرزند جعفر . ترجمهء فارسىست از « الشعلة الجوالة » ى او . دربارهء آتش زدن قرآن به روزگار عثمان . ذريعه 1 / 3 « آتش‌پاره » ، و 14 / 198 « الشعلة الجوالة » . آتشكده . ن . در 40 « شعله » در سوگوارى ، ذريعه 1 / 5 « آتشكده فى مصايب المعصومين » . آتشكدهء نيّر . ممقانى ، محمد تقى ( م 1312 ق ) فرزند محمد . سوگوارى به نظم . چند بار چاپ شده . ذريعه 1 / 5 « آتشكدهء تبريزى » ؛ مشار 1 / 32 « آتشكدهء نيّر » ( 5 چاپ ) . آثار الاحزان : رياض البكا . ملك الكتاب شيرازى ، ميرزا محمد زاده 1269 ق ، ناشر كتاب‌هاى فارسى در بمبئى . ذريعه 1 / 6 ؛ مشار 1 / 33 ( چ . بمبئى 1322 ق ، سنگى ، 144 ص ) . آثار احمدى . احمد فرزند تاج الدين حسن فرزند سيف الدين استر آبادى ، از روزگار امير على شيرنوايى ( 844 - 906 ق ) و به نوشتهء دانش‌پژوه ( فيلم‌ها 1 / 789 ) وى برادر سلطان محمد استرآبادى نگارندهء « تحفة المجالس » ( ذريعه 3 / 465 ) مىباشد . پدرم اين برادرى را احتمال داده است . به نوشته‌ى نفيسى ( 1 / 145 ) اين كتاب پيرامون 900 ق / 4 - 1495 م و به نوشتهء برگل ( 2 / 818 ) ميان 900 ق / 1945 م كه تاريخ نگارش « روضة الاحباب » ( - مشترك 10 / 227 ) است ( كه اين كتاب بر پايهء آن نگارش يافته ) و 964 ق / 7 - 1556 م ( كه تاريخ نسخهء خطى ايوانف ، كرزن 351 مىباشد ) نگاشته شده است . در سرگذشت پيامبر ( ص ) و جنگ‌هايش . خاتمه در سرگذشت امامان ( ع ) و چهار خليفهء نخستين . اين خاتمه گرفته شده از « روضة الاحباب » دشتكى است . تحريرى ديگر از اين كتاب ، با سرآغاز نمونهء دوم ، به نام « روضة النبى » آمده است . آغاز ( 1 ) : حمد بىحد و ثناى بىحد كريمى را سزد . آغاز ( 2 ) : خدايا ز شكرت زبان كام يافت - ز نام تو هر نامه‌اى نام يافت . . . صحيح‌ترين حكايتى كه مؤرخان پاكيزه بيان نيكو ادا .